بيت المقدس فرود آيد آخرترين فرزندان قربان كند خداى را عزّ و جلّ . پس فريشته‌اى به راه وى آمد و از وى مصارعت خواست . يعقوب ( ع ) اجابت كرد ، ساعتى درهم آويختند آن گه فريشته دست بر گوشت ران يعقوب زد از آن علت عرق النّساء پيدا شد . آن گه گفت با يعقوب : اين به آن كردم تا تو تندرست در بيت المقدس نروى ، تا فرزندت قربان نبايد كرد به حكم نذر خويش . پس رفت و در بيت المقدس شد و فراموش كرد آنچه فريشته وى را گفته بود . قصد ذبح فرزند كرد . فريشته‌اى آمد و گفت : يا يعقوب تو از نذر خويش بيرون آمدى و مخرج پيدا شد ، لا سبيل لك الى ولدك . آن گه گفت : « لئن شفانى اللَّه لحرّمت على نفسى لحوم الإبل و البانها » . و روى « انّه قال لئن شفاه اللَّه لحرّم على نفسه العروق او طعاما فيه عرق . فجعل بنوه بعد ذلك يتبعون « 1 » العروق و يخرجونها من اللّحم » . پس جهودان بوى اقتدا كردند ، و آنچه يعقوب بر خود حرام كرد ايشان بر خود محرّم داشتند . آن گه دعوى كردند كه اين تحريم در تورات است . ربّ العالمين ايشان را دروغ‌زن كرد ، گفت : قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْراةِ فَاتْلُوها إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . اگر كسى گويد چونست كه در آن آيت پيش إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ گفت ، و در اينجاى إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا صفت جهودان و ذمّ ايشان كرد ؟ پس آيت لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ كه حديث مؤمنان و ذكر انفاق ايشان است در آن پيوست ؟ آن گه ديگر باره بذمّ جهودان بازگشت ، بر عقب گفت : كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرائِيلَ . يعنى كه لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ . . . در ميان اين دو قصّه چه لائق است ؟ جواب آنست كه : ربّ العالمين در آن دو آيت ذمّ جهودان كرد ، و هزينهء ايشان باطل كرد . يعنى كه آن هزينهء ايشان با كفر است و طاعت با كفر مقبول نبود . پس خطاب با مؤمنان گردانيد كه انفاق شما نه چون انفاق ايشان است ، از شما پذيريم و قبول كنيم ، چون به اين شرط باشد كه فرموديم . و آنچه به شرط

--> ( 1 ) نسخه : يتتبعون